طنین سکوت

اين مطلب قابل انتشار يا لينك دادن نيست فعلا.
گاهي خبري منتشر نمي‏شود و دم آن را هم در نمي‏آورند و شتر ديدي نديدي.
گاهي خبر در مقياس محدود منتشر مي‏شود كه يا تكذيب مي‏شود و يا با بگير و ببند از گسترش آن جلوگيري مي‏كنند.
گاهي خبر به‏طور وسيع منتشر مي‏شود، با پخش كننده‏اش برخورد مي‏شود و دل برخورد كنندگان خنك مي‏شود و خبر را هم يا تكذيب مي‏كنند و يا تاييد و در اين زمينه به هر حال اطلاع‏رساني‏اي صورت مي‏گيرد.
گاهي خبري وسيع منتشر مي‏شود و منتشر كنندگان هم از خودشان‏اند و امكان برخورد با آنان وجود ندارد در اين حالت يا خبر تاييد مي‏شود و يا تكذيب و تكليف آن معلوم. اما شقّ ديگري هم وجود دارد: سكوت، يعني اصلا اتفاقي نيفتاده. بعد هم يك نفر را كه در مقياس محدود خبري را كه به طور وسيع در جهان منتشر شده، انعكاس داده مي‏گيرند و اين هم يعني اينكه اصلا اتفاقي نيفتاده.
در حالي كه ديروز از چند نفر شنيدم كه راديو قم هم خبر مرگ و مير و مصدوميت ده‏ها نفر را منعكس كرده، امروز مطلع شدم كه ديروز يعني پنجشنبه يكي از دوستان مطبوعاتي‏ام به خاطر درج خبر به نقل از انتخاب مبني بر كشته و مصدوم شدن بيش از صد نفر بر اثر مصرف مشروبات الكلي مسموم كه تا زمان نوشتن اين مطلب هم تكذيب نشده، بازداشت شده است. چون خانواده‏اش خواسته‏اند اطلاع‏رساني نشود، پس اين جهت اطلاع‏رساني نوشته نشده و به همين جهت قابل انتشار يا لينك دادن نيست. تا بيايد بيرون. منتظر خبرم ببينم چه مي‏شود فردا.
از عصري داشتم فكر مي‏كردم كه اين برخوردها نشانگر تمام شدن كار است: مجرم ناشر اكاذيب پيدا شد مشكلي هم كه از اول وجود نداشت كشته‏ها و مصدومين هم همه زنده و سالم شدند و قضيه حل شد رفت پي كارش. معجزه كه شاخ و دم ندارد. شما ها چشم و دلتان سياه است نمي‏بينيد...!
اما هر چه زمان مي‏گذرد و خبرهايي كه مي‏رسد خبر اخير بازتاب مبني بر دستگيري توزيع‏كننده را با علامت سوال بزرگ‏تر مواجه مي‏كند و آمار انتخاب را قريب به حقيقت.
داشتم فكر مي‏كردم اگر با انكار خبر و يا بازداشت خبرنگار كشته‏ها و مصدومين زنده شده و سلامتي‏شان را باز مي‏يابند من هم آماده‏ام بازداشت شوم(البته به كسي نگويي ولي اگر او به خاطر خبر انتخاب بازداشت شده من به خاطر دو سه تا مطلب قبلي بايد به طور انقلابي اعدام شوم). حيف كه اينجا آدم بي‏كله كه پايه اين كارها باشه نيست وگرنه يك گروه بازداشتي‏هاي معجزه‏گر راه مي‏انداختيم.
ولي هر چه فكر مي‏كنم زندآباد و شاه‏ابراهيم و مناطق ديگري كه كشته‏داده نزديك است، از مناطق فقيرنشين هم هستند، جاهايي كه انگار هرچقدر آدم توش بميرند مهم نيست! اصلا مردن اينها كسي را ناراحت نمي‏كنه، مي‏كنه؟ ولي هرچه فكر مي‏كنم مي‏بينم حتي اگر نتوانيم نوك دماغ‏مان را هم ببينيم، حقيقت نزديك‏تر از آن به ماست و سرسخت‏تر از آن است كه اجازه انكار به ما دهد يا آنكه بتوانيم چشم خود را بر روي آن ببنديم.

بحمدلله مسئله مرگ حدود 40 نفر و مصدوميت بيش از 100 نفر بر اثر مصرف مشروبات الكلي مسموم ختم به خير شد و مشخص شد اين قضيه هم از سوي استكبار جهاني هدايت مي‏شده.
دويچه وله: مشروبات الکلی تقلبى و تاثیرات فاجعهبار آن
روشنگري: مرگ فاجعه بار 40 جوان در قم:قاتل رژيم ناصالح است يا مشروب ناسالم
عصر نو: مرگ ۴۰ جوان مصرف کننده الکل در شهر قم و خشنودی حکومتی !
بازتاب: دستگيري باند مخوف فساد در قم
آفتاب: سرمایهگذاری دشمنان نظام بر روی قم
راستي اين همه پاسخگويي و اطلاع‏رساني شفاف از سوي متصديان امور هم راجع به پيگيري قضيه و شفاف‏سازي علت اين قتل‏ها جاي بسي تقدير است ولي اگر پسر خاله اين يارو نصرالله اگر اسهال گرفته بود هم به همين سكوت مي‏گذشت؟ يا مبصر كلاس‏ها هم بايد يك موضع‏گيري مي‏كردند؟

پريروز يكي از دوستان خبرنگار را ديدم، آمده بود راجع به چيزي صحبت كنيم. از نظر گرايش سياسي در طيف محافظه‏كاران قرار مي‏گيرد. آدم مذهبي است. صداي او هم درآمده بود راجع به قضاوت‏هاي عده‏اي انسان‏نما راجع به كشته‏هاي مشروبات الكلي مسموم در قم. شاكي بود از دست برخي كه مي‏گويند حق‏شان بوده و از مرگ‏شان خوشحالي مي‏كنند. مي‏گفت مگر حداكثر مجازاتي كه در اسلام براي شرب خمر در نظر گرفته شده 80 ضربه حد نيست پس چگونه است كه عده‏اي آنها را مستحق مرگ مي‏دانند؟ منم بهش گفتم طرف دوست داشته در خانه‏اش مشروبات الكلي بخورد مگر آمده آدم بكشد؟ معمولا در بحث‏ها وقتي مي‏بينم كسي حساسيت بي‏مورد به اين قضايا نشان مي‏دهد همين را مي‏گويم. اينقدر كه در مذمت مصرف مشروبات الكلي داستان‏سرايي مي‏شود اگر درباره آدم‏كشي و مذمت خشونت حرف مي‏زدند شايد يك مقدار از اين آمار آدم‏كشي و خشونت كاسته مي‏شد. برخي از اين افراد كه مذهبي‏بازي در مي‏آورند قبلا و در زمان شاه سابق عرق خور تير بوده‏اند و حالا از آن طرف افتاده‏اند به اينها كاري نداريم اما برخي‏ها كه قيافه حق به جانب مي‏گيرند و معتقدند اگر يك قطره شراب در دريا بيفتد نجس مي‏شود و كسي كه مشروبات الكلي مصرف كند تا چهل روز نجس است و فرق الكل سفيد و الكل صنعتي را هنوز نمي‏دانند چنان توهماتي را براي خودشان بافته‏اند كه حتي آن را از قتل هم بالاتر مي‏دانند. نمي‏دانم كه اين قصه كه يك نفر شراب مي‏خورد و پس از آن به دستور شيطان پدر خود را مي‏كشد كي اختراع كرده، حالا خودمانيم به كسي نگو كه درصد الكل شراب پايين است چند درصده يادم رفته ولي عرق كه بر اثر تقطير شراب بدست مي‏آيد يا همين دست‏سازها كه آب و الكل و يك سري افزودني است درصد به مراتب بالاتري دارد و گيرايي آن چندين برابر است. حالا اگر طرف با خوردن شراب يك نفر را كشته با خوردن عرق حتما يك ايل را مي‏كشد!
خلاصه اين دوست ما از رسانه‏ها هم گلايه داشت، مي‏گفت آخه ما كه اينجا اين خبرها خطوط قرمزمان حساب مي‏شود ولي وجدان آدم اجازه نمي‏دهد كه يك عده‏اي اينجوري ناجوانمردانه كشته شوند ما هم حتي يك خبر نتوانيم بزنيم. و البته او هم مثل ما تعجب مي‏كرد كه اين خبر چرا هيچ بازتابي نداشته... افسوس كه خودم جايي نيستم تا به بهانه آن، چنين اخباري را پيگيري كنم.
امروز با يكي از دوستان صحبت شد گفتم اين جور مواقع آدم به همه چي شك ميكنه. يا همه رسانه‏هاي داخلي و خارجي از يك جا هدايت مي‏شوند يا ما نمي‏فهميم كه توي دنياي رسانه‏اي فارسي‏زبان‏ها چه خبره كه گاه چنان بر روي خبرهاي درپيتي مانور داده مي‏شود كه نگو. شايد هم شهروندان درجه يك و دارند.
در اين ميان اطلاع‏رساني شفاف مسئولان نيز عامل ديگري است كه مرگ حدود 40 نفر (بنا بر خبر انتخاب كه تا كنون تكذيب هم نشده) و صدمه ديدن حدود 100 نفر بنا به اخبار رسيده كه تعدادي از اينها مشكلات حاد كليوي پيدا كرده‏اند و حتي گفته مي‏شود برخي مصرف كنندگان بينايي خود را از دست داده‏اند، از ابعاد اين فاجعه كم نمي‏كند.
مي‏داني اين سكوت رسانه‏اي در كنار اين سكوت حاكم از سوي مسئولين حاصلي ندارد جز دامن زدن به برخي شايعات كه كمابيش به گوش مي‏رسد. آنچه مسلم است اين سكوت يا بايكوت خبري ممكن است چنان فجايعي را بار ديگر تكرار كند.
در همين رابطه: اگر قانون حاكم باشد

شايد خبر يك جنايت را كه در شهر ما اتفاق افتاد شنيده باشيد. روايت‏ها مختلف است البته اما در روايتي بازتاب از كشته شدن 10 نفر و در روايتي ديگر به فاصله يك روز انتخاب از كشته شدن 40 نفر بر اثر استفاده از مشروبات الكلي در قم خبر داده؛ خبري كه نمي‏شد انتظار داشت خبرگزاري‏ها يا رسانه‏هاي مكتوب منتشر كننده‏اش باشد چرا كه اصولا چشمان نابيناي عده‏اي تحمل ديدن چنين اخباري را ندارد و آن را سياه‏نمايي چهره نوراني شهر مقدس عنوان مي‏كنند!!!!!(و كثر الله علامت تعجبهما) حتما اين سوال پيش آمده چشمان نابينا چطور مي‏بينند اخبار را؟ خوب اين كه سهل است چشماني كه در برابر واقعيات و حقايق خود را به نابينايي مي‏زند مي‏تواند ببيند اما آنجا كه به نفعش نباشد نمي‏خواهد. با اين وجود خبررساني رسانه‏هاي وطني هم قابل تامل است. با اينكه در سايت‏هاي نزديك به حكومت منتشر شده باز هم رسانه‏هاي مكتوب از انتشار آن هراس دارند. يكي از روزنامه‏هاي شجاع اصلاح طلب خبر را زده بود اما نوشته بود در يكي از شهرهاي نزديك تهران! اما همه ترس اين مطبوعات شجاع نه از توقيف يا دادگاه كه از بيانيه شوراي شهر و يا حداكثر يك راهپيمايي است كه به دليل وجود در شهري ديگر اصلا ضرري متوجه آنان نمي‏كند چرا كه به هر حال مسئوليت انتشار اين خبر برعهده سايتي چون بازتاب است. اما در چنين زمان‏هايي برخي دوستان بر وجود اطلاع رساني مطبوعات و رسانه‏هاي محلي در اين زمينه‏ها تاكيد مي‏كنند بدون آنكه قبل از اينكه جوالدوز را به ديگران فرو كنند از فرو كردن سوزن به خود فرو كنند. اينجا ممكن است چنين خبرهايي يك نشريه محلي را تا مرز توقيف و يا يك حكم سنگين و يا تهاجم به دفاتر نشريات را در پي داشته باشد. چند سال پيش كه با انفجار ايدز اينجا مواجه بوديم مطلبي نوشتم خطاب به همكارانم در رسانه‏ها كه اينجا دوستان ما از انعكاس و پيگيري مواردي چون برخي جرائم يا آسيب‏هاي اجتماعي هراس دارند و آنجا آوردم كه رسانه‏هاي سراسري كه آسيب‏پذيري كمتري دارند نبايد از كنار اين اخبار به آساني نگذرند. اين هم يك علت مشخص دارد قرارگيري در حوزه قضايي متفاوت و نيز افراد متعصب با آستانه تحمل متفاوت. معمولا چنين اخباري را اگر از سوي مراجع رسمي هم تاييد شده باشد همه چشم به ديگري دارند كه پيشقدم شود چرا كه يكهو عشق‏شان مي‏كشد تكذيب كنند. حرف مفت نمي‏زنم خودم تجربه‏اش را داشته‏ام. شش هفت سال پيش در پي انتشار خبر دستگيري يك باند گسترده تجاوز به زنان شوهردار به خاطر اينكه يك مقام مسئول زد زير مصاحبه‏اش چند ساعتي را بازداشت شدم. اين را نوشتم كه بگويم ظاهرا اين قضيه كمابيش در نقاط مختلف كشور مصداق دارد با خطوط قرمز محلي و منطقه‏اي كه خارج از آن منطقه ديگر خطوط قرمز نيست و انعكاس در خارج از منطقه دشوار نيست.
اما برم سر اصل مطلب. بيش از 10 نفر در قم بر اثر مصرف مشروب الكلي دست ساز جان خود را از دست داده و عده‏اي مسموم شده‏اند. آمار درستي پيرامون آن منتشر نشده اما حقيقت آن است كه اهمال يا عمد سازنده و فروشنده جنايتي چنان بزرگ را در يك شهر مذهبي رقم زده كه ديگر امكان لاپوشاني و مخفي‏كاري نبوده است. تعداد مسموم شدگان هم به حدي بوده است كه در سه بيمارستان شهر بستري شده‏اند. بازتاب از كلمه "عرق سگي" نام برده اما مي‏دانيم عرق سگي به مشروبات الكي اطلاق مي‏شود كه درصد الكلي در آن بالاست و افراد تازه كار توان مصرف آن را ندارند پس مصرف كنندگان آن عرق‏خور حرفه‏اي بوده‏اند. پس در پاك‏ترين شهر كشور به زعم برخي آقايان، زماني كه با وجودممنوعيت، ده‏ها عرق‏خور حرفه‏اي فقط عرق خود را از يك فروشنده تهيه مي‏كنند بالا بودن ميزان مصرف كننده‏هاي مشروبات الكلي را نمي‏توان ناديده گرفت.
پس از بهمن 57 تهيه، توزيع، فروش و مصرف مشروبات الكلي طبق قانون جرم شناخته شد و مصرف كنندگان زيادي به جرم مصرف محاكمه شده و شلاق خوردند اما چنين فجايعي مانند اينكه در روزهاي گذشته اتفاق افتاد نشان مي‏دهد كه نتوانست مصرف آن را ريشه كن كند بالعكس تهيه، توزيع و مصرف آن را به خفا برد و باعث شد عده‏اي از اين موقعيت پيش آمده سوء استفاده كرده و با تهيه و فروش محصولات تقلبي با جان مصرف كنندگان بازي كنند. قبلا هم خبرهايي از كور شدن و يا كشته شدن برخي هموطنان بر اثر مصرف مشروبات الكلي دست ساز شنيده‏ايم. چنين اخباري معمولا حساسيتي هم بر نمي‏انگيزند چرا كه از نظر قوانين كشور ممنوعه‏اند. بالا بودن قيمت مشروبات الكلي پلمپ شده به دليل انحصار آن در دست عده‏اي قاچاقچي و خارج از كنترل بودن، عملا بسياري از مصرف كنندگان را به سوي مصرف مشروبات دست‏ساز سوق مي‏دهد. بر اين بايد نكته‏اي را هم افزود كه برخي فروشندگان و يا توزيع كنندگان در برخي مشروبات پلمپ شده خارجي نيز دست مي‏برند چرا كه هيچ قانون بازدارنده‏اي در اين مورد وجود ندارد. ممنوعيت فروش الكل سفيد توسط داروخانه‏ها مورد ديگري است كه بازار داغ فروشندگان مشروبات دست‏ساز را گرم نگه مي‏دارد. اين در حالي است كه فروش الكل سفيد داراي مواد افزودني به جاي الكل خالص كه مي‏تواند مسموميت‏ها و عوارضي را به دنبال داشته باشد گلايه برخي مصرف كنندگان را برانگيخته. عدم نظارت بر تهيه مشروبات الكلي باعث شده كه برخي سازندگان اين مواد آن را با كيفيت پايين و افزودن قرص‏هايي روان‏گردان به مشتريان خود عرضه كنند. چنين مشروباتي گاه چنان بي خاصيتند كه حتي بوي الكل نمي‏دهند و گاه باعث مسموميت مصرف كننده مي‏شود اما ترس مصرف‏كنندگان از متهم‏شدن خودشان دست توليدكنندگان بي‏انصاف را در توليد محصولات بي‏كيفيت چنان باز گذاشته كه برخي مواقع حاصل آن به خطر افتادن جان مصرف كنندگان است. اما با وجود همه اينها آيا مصرف‏كنندگان آن قابل چشم‏پوشي‏اند مخصوصا آنجا كه جانشان در معرض آسيب قرار مي‏گيرد؟
آنچه در 13 فروردين در قم اتفاق افتاد و به كشته شدن 10 تا 40 نفر انجاميد را مي‏توان قتل عمد به حساب آورد. استفاده از الكل صنعتي يا مواد روان گردان و افزودني توسط توليد كننده مي‏تواند علت اين فاجعه باشد. اگر در جامعه‏اي قانون حاكم باشد به چنين قتل گسترده‏اي با قاطعيت رسيدگي مي‏كند. بعد از توليد كننده مي‏تواند فروشنده الكل مقصر باشد اگر الكلي با افزودني‏هاي مسموميت‏زا را به جاي الكل سفيد خالص عرضه كرده است. بعد از آن هم عدم نظارت بر توليد و توزيع و عدم عرضه الكل سفيد عاري از مواد افزودني به مصرف‏كنندگان و... اگر قانون حاكم باشد به اين سوال پاسخ مي‏دهد آن را تا رسيدن به نتيجه مطلوب پيگيري مي‏كند كه وقتي عدم نظارت بهداشتي بر چنين محصولاتي به چنين قتل‏هاي گسترده‏اي مي‏انجامد و به خطر افتادن گسترده جان مصرف كنندگان را در پي دارد پافشاري بر برخورد با كالاهاي سالم و بهداشتي آن آيا جرمي در پي نخواهد داشت؟ آيا به طور مثال انكار ايدز دواي درد اين بيماري بود يا به گستردگي آن منجر شد به طوري كه براي كاهش رشد اين بيماري مراجع رسمي مدام از در اختيار قرار دادن سرنگ رايگان براي معتادان سخن مي‏گويند. آيا همه بگير و ببندها و اعدام‏ها چيزي از اعتياد كاست يا آن نيز در برهه‏اي به دليل وجود مواد مشكوك جان عده‏اي از هم‏ميهنان را گرفت؟
اصرار بر ممنوعيت مصرف مشروبات الكلي تنها حاصلي كه مي‏تواند داشته باشد گرايش بيشتر به مصرف مواد مخدر و به خصوص مخدرهاي شيميايي كه گفته مي‏شود بسيار خطرناك است و ميدان دادن به برخي سازندگان و توزيع‏كنندگان متقلبي است كه به دليل عدم نظارت بهداشتي بر توليداتشان با جان مردم بازي مي‏كنند.
در كنار همه اينها بايد نگران تكرار اين فجايع بود. قربانياني كه به دليل عمل غيرقانوني و ممنوعه‏شان نه تنها حامي نمي‏يابند بلكه بسياري هستند كه بر مرگ اين افراد شادي مي‏كنند. چه بسا برخي از خانواده‏هاي اين افراد براي حفظ آبروي خود! از شكايت نيز پرهيز كنند. اما نكته اينجاست كه اين قتل با اين گستردگي جرمي است با جنبه عمومي و وظيفه دادستان است كه با قاطعيت مقصران در قتل را تحت پيگرد قرار داده و آنان مجازات شوند.
دلم مي‏خواست يك مطلب مفصل بنويسم در اين باره و بخصوص درباره لزوم رفع ممنوعيت از مصرف مشروبات الكلي اما وقت تنگ بود شايد بعدا نوشتم. چند سال پيش زماني كه هروئين جان تعداد زيادي از همشهريان و هموطنانمان را مي‏گرفت گزارش تهيه كردم و يادداشتي هم نوشتم در اين باره. يكي از مسئولان بي‏فرهنگي (به زعم خودشان فرهنگي) مي‏گفت تو خودت هروئيني هستي از اين انگل‏ها دفاع مي‏كني. گفتم انگل آني است كه بر مرگ يك انسان مي‏خندد گفتم مرد باش و حرفت را ثابت كن. حالا سكوت ما هم مگر چيزي از آن خنديدن كم دارد؟ ضمن آنكه نه آن معتاد را و نه اين مصرف كننده مشروبات الكلي را عضوي از جامعه انساني مي‏دانم ضمن اينكه اين دو نيز اصلا با هم قابل مقايسه نيستند.
تيتر را هم مي‏خواستم اول بزنم "در ميخانه ببستند خدايا مپسند" ولي سير مطلب جوري شد كه تيتر بهش نخورد. شايد هم يك چيزي بنويسم با تيتر "باز شدن ميخانه حق مسلم ماست!" حال ما يه چيزي گفتيم جدي نگير؛ نوشتنش را مي‏گويم‏ها.
اين هم اخباري مويد مصرف مشروبات الكلي در كشور
ضمنا كلمه "مشروب" هم در موتورهاي جستجو فيلتر شده احتمالا مي‏خواستند موتورهاي جستجو مست نشوند!