طنین سکوت

اصولا نفس عمل جاسوسي درست نيست چه با حكومتي موافق باشيم يا مخالف و آن را نمي‏توان عمل شرافتمندانه‏اي دانست؛ پول حاصل از آن نيز به همين شكل. هر اطلاع‏رساني نيز جاسوسي به حساب نمي‏آيد، همان طور كه بسياري از مطبوعات و خبرگزاري‏ها گاه خبرهايي را اطلاع‏رساني كرده و مي‏كنند كه زماني و يا حتي در جايگاهي غير از رسانه‏ها مي‏توانست اتهام جاسوسي در پي داشته باشد.
افراط در برخورد با فعالان سياسي، مدني، دانشجويان و روزنامه‏نگاران قبح چنين محكوميت‏هايي را در بين مردم ريخت. چنين محكوميت‏هايي از آنجا كه در دسته جرايم شرافتمندانه قرار مي‏گيرد البته براي فعالان سياسي – مدني نه تنها زشت نبوده بلكه همواره بدان افتخار مي‏كردند اما در ميان مردم هميشه اينچنين نبوده. نمي‏دانم برخورد داشته‏ايد با مجرمين مواد مخدر، متجاوز به ناموس مردم و يا دزد كه گذرشان به زندان افتاده براي كسب وجهه در بين ديگران جرم خود را سياسي و يا حتي مطبوعاتي عنوان مي‏كنند آنگاه احترام ديگران را بر مي‏انگيزند. خودم حتي يك نمونه از آن را باور كرده بودم تا وقتي تحقيق كردم و ديدم برخي مجرمين دارند سر ما را هم كلاه مي‏گذارند! اين ريخته شدن قبح محكوميت قضايي و زندان است كه باعث مي‏شود برخي براي كسب وجهه از دوران زندان خود به دروغ متوسل شوند.
حال مدتي است كه اتهام جاسوسي و دريافت پول از بيگانگان به طور مكرر تكرار مي‏شود و اين اتهام در مورد عده‏اي از روزنامه‏نگاران و فعالان مدني مطرح شده. عيدي روزنامه‏نگاران هم كه اعلام حكم فرحبخش بود، جاسوسي و دريافت 2300 دلار از بيگانگان. اما همه‏اش 2300 دلار؟ فكر مي‏كرديم با تداوم بازداشت رقمي ميليوني مطرح مي‏شود، اما اين چه اطلاعاتي بوده كه اينقدر ارزان؟ حالا بالاخره يكي نيست تكليف ما را روشن كند كه اگر چنين بوده اطلاعاتش بي‏ارزش بوده يا نرخ جاسوسي با پذيرش خطرات آن اينقدر پايين است؟ بگذريم...
ولي آيا فكر كرده‏ايم اين افراط در اتهام جاسوسي زدن و دريافت پول از بيگانگان حاصلي جز آنچه در مورد جرايم سياسي گفته شد، نخواهد داشت؟ قبح آن در بين مردم خواهد ريخت. وقتي جاسوسي يك اتهام عادي شد ديگر كسي توان برخورد با آن را نخواهد داشت. شايد هم به جايي برسيم كه شاهد باشيم برخي مجرمين براي كسب وجهه دوران محكوميت خود، جرمشان را جاسوسي و دريافت پول از بيگانگان بيان كنند.