طنین سکوت

يک ماه پيش خبري در مطبوعات درج شد از دادگاه يک سگ در آمريکا. اين شايد براي ما که نه تنها در مورد انسان که در مورد حيوان، خودمان هم قاضي هستيم و هم مجري حکم جالب باشد؛ اين که در کشوري مردم آن حيوان را آتش نمي زنند، لاي در نمي گذارند، با ماشين از روي آن رد نمي شوند، زنده زنده پوستش را نمي کنند يا مثله اش نمي کنند يا حتي اينکه چوب در ماتحت آن فرو نمي کنند انسان را به شک مي اندازد که آن کشور عجب مردمان بي بهره از هوش و استعداد شکنجه گري دارند. نکته اما جاي ديگري است، احترام دستگاه قضايي و قاضي يک کشور به موجود زنده؛ زماني انسان و زمان ديگري سگ.
يک قاضي که سگي را به اعدام محکوم کرده بود، راي خود را نقض کرده و حبس ابد را براي آن حيوان کافي دانسته يا به عبارت بهتر از حکم اوليه پشيمان شده و آن را سنگين پنداشته. و اين شاهکارش کابوس شب و روزم شده: يعني ما از سگ هم کمتريم؟
"خونهای خشکیده بر گودال جعفر هنوز تازه اند" اين آخرين اطلاعي است که از سنگسار يک مرد در آقچه کند تاکستان داريم و يک زن ديگر هم در نوبت و خبرها باز هم افزايش اعدام ها را اطلاع مي دهند: 20 نفر در اين چند روزه اعدام مي شوند و مشخص نيست آيا مي توان اين موتوري که روشن شده را خاموش کرد؟
باز هم تناقضاتي که هر روز بيشتر گريبان آدمي را مي فشارد به سراغت مي آيد. يک لحظه خودت را به جاي آنکه در انتظار اعدام است مي گذاري؛ يک روز، يک ماه، يک سال، ده سال و... هر روز و هر ساعت و هر دقيقه کابوس بر دار شدن. اين کابوس از اجراي حکم دردناک تر است. شکنجه اي هر روزه است. يک لحظه خودت را جاي آن اعدامي که اين خبر را شنيده مي گذاري، با حسرت به فکر فرو مي روي: در دنيايي که براي جان موجودات زنده ارزش قائلند يعني ما از سگ کمتريم؟ دنيايي که به سمتي مي رود که بپذيرد نه تنها انسان به واسطه انسان بودن که موجودات زنده نيز به سبب داشتن حيات و احساس درد شايسته برخوداري از زندگي، آن هم بدون شکنجه هستند.
آن خبر را يک بار ديگر مرور کنيم: "سگ آلماني که به دليل حمله به يک کودک به اعدام محکوم شده بود، از مجازات اعدام تبرئه و به حبس ابد محکوم شد. به گزارش آسوشيتدپرس اين سگ 7 ساله نگهبان که در ماه آوريل سال جاري در نيوجرسي امريکا به يک کودک حمله کرده بود، به دليل برهم زدن امنيت عمومي به پناهگاه حيوانات فرستاده شد. سپس قاضي دادگاه اين سگ را به اعدام محکوم کرد اما چندي بعد از حکم خود بازگشت و حبس ابد در زندان انفرادي را براي اين حيوان کافي دانست. اين سگ بايد بقيه عمر خود را به تنهايي در پشت ميله هاي مرکز نگهداري از حيوانات بگذراند."