« درد نه ساله | HomePage | از اون همه قشنگي ها خبر نيست »
Saturday, 01 December 2007
درد نه ساله
اول آذر نه سال پيش را خوب يادم مي آيد. مغازه يکي از دوستان بودم. آن موقع هنوز حوصله اي بود و مختصر اعصابي، پس شنيدن راديو و تحمل پارازيت آن چندان مشکل نبود. چند سالي بود که برايم شنيدن اخبار راديويي ترک نمي شد البته خارجي اش نه داخلي. از راديوي داخلي نفرت دارم شايد به خاطر شوم بودنش: علامتي که هم اکنون مي شنويد علامت قرمز است لطفا به پناهگاه ها برويد. اوووووووووووووووووووووو. راديو داخلي برايم هميشه يادآور زمان منحوس جنگ است، جنگي که جز نکبت برايمان به ارمغان نياورد. آخر مگر اين جنگ جز عده اي کشته، زخمي، معلول، آواره، در به در و کشوري مملو از انسان هاي رواني چه به ارمغان آورد که عده اي باز به دنبال جنگي ديگرند؟
داشتم مي گفتم آن شب در مغازه يکي از دوستان بودم، مي خواستم بروم نگذاشت. ماندنم مشروط بر اين شد که برود راديويي از خانه شان بياورد. از اين راديوهاي کتابي فکر کنم 7 يا 9 موج بود. به شدت آنجا بد مي گرفت. گاه از ميان پارازيت صداي گوينده هم به گوش مي رسيد. يادم نيست بي بي سي بود يا آمريکا. خبر از قتل وحشيانه داريوش فروهر و پروانه اسکندري مي داد. همان لحظه ياد سبيل هايش افتادم.
مجيد شريف، پيروز دواني، محمد مختاري و محمد جعفر پوينده که خبر قتل و ناپديد شدنشان منتشر شد در تهران بودم. راديوهايي بودند که پيگيري مي کردند. روزنامه هايي که بخشي از مطالب هر روزه شان درباره اين سلاخي ها بود. اصلا اگر آن روزنامه ها نبودند، شايد اصلا اين کشتارها اينچنين پيگيري نمي شد. اصلا شايد نام قتل هاي زنجيره اي را نيز به خود نمي گرفت. از آن سال 9 سال گذشته است؛ از آن روزنامه ها هيچ نشاني باقي نمانده. از آن همه نويسندگان آن روزنامه ها کمتر کسي است که هنوز مي نويسد. از دو نويسنده اي که سهم زيادي در پيگيري قتل ها و تاباندن نور به تاريکخانه اشباح و پيگيري پرونده هاي فراموش شده داشتند، اکبر گنجي با تني رنجور از زندان و اعتصاب غذا از کشور خارج شده و عماد الدين باقي که دومين بار است زنداني شده، ايزوله است و حتي خودکاري براي نوشتن در اختيار ندارد و براي اعتراض به وضعيت خود در آستانه اعتصاب غذاست. رسانه هاي خارجي نيز انگار از رکود و دلمردگي داخلي بي نصيب نمانده اند.
و خاطره هاي بد هيچ گاه از ذهنمان پاک نمي شود.
ياران عزيز ما چشم به راه روزِ دادرسی هستند، بيانيهی کانون نويسندگان ايران به مناسبتِ نهمين سالگرد قتل محمد مختاری و محمدجعفر پوينده
04:12 Posted in روز نوشت | Permalink | Comments (1) | Email this





Comments
سلام
نه خسته به یاد همان حال و حوصله های قدیم...
Posted by: احمدپور | Monday, 03 December 2007
Post a comment