طنین سکوت

به فکر یک تانکر 200 لیتری ام
یه تانکر از آهن
که باشه تا سقفش پر
برای تو با من
تانکری اندازه صبر من و تو*
که بریم توش یه شیرجه تا ته
تانکری که مست کنه همه سلول های ما
مستی و نیکی بیاره برای پندار و گفتار و کردارهای ما
به فکر یک تانکر 200 لیتری ام
تانکری پر از همه خوبی
تو فکر یک تانکرم...
اگر ایرج جنتی عطایی بفهمه بر وزن ترانه اش این شعر را سروده ام ترانه سرایی را کناری می گذارد و سر به بیابان می گذارد. حال می کنی چطوری با تولد زرتشت قرین شد؟ این ناشی از نبوغ ذاتی – اتفاقی خودمه!
* یکی از دوستان می گفت اگر قرار بود دوباره پیامبری بیاید به خاطر صبر زیاد خیلی ها در این مملکت به پیغمبری می رسیدند مثل ایوب.