طنین سکوت

ملاقات در سردخانه حکایت دردناکی است از وضعیت خانواده هایی که برای دیدن نزدیکان خود به زندان مراجعه می کنند اما به آنها آدرس سردخانه داده می شود؛ به همین راحتی. از زمانی که ماشین اعدام به راه افتاد چنین حکایتی وجود داشت تا همین چند روز پیش که پسر 16 ساله ای به نام محمد حسن زاده اعدام شد. به جای دیدن فرزند، جنازه او را تحویل پدر و مادرش دادند. در جامعه ما چنان جان آدمی بی ارزش شده که چنین مواردی حساسیتی را برای کسی بر نمی انگیزد، اینکه پدر و مادر یک محکوم به اعدام حداقل این حق را دارند تا از حکم و زمان اجرای آن مطلع شوند شاید آخرین تلاش ها بتواند اجرای حکم را به تعویق بیندازد و یا حتی رضایت اولیای دم را جلب کند اما امان از بی ارزشی جان انسانی که زمانی گفته می شد اشرف مخلوقات است اما امروزه شده احقر مخلوقات.
هیچ گاه فکر کرده ای پدر و مادری که به جای ملاقات جنازه تحویل می گیرند چه حس و حالی می توانند داشته باشند؟ این موارد کم یا زیاد وجود داشته و هر از گاهی باز تکرار می شود. برای جلوگیری از آن هم ظاهرا راهی نیست جز خاموش کردن موتور ماشین اعدام.
۱۱۴نوجوان متهم در انتظار طناب دار به سر میبرند

ياري اندر كس نمي بينيم ياران را چه شد
دوستي كي آخر آمد دوستداران را چه شد
آب حيوان تيره گون شد خضر فرخ پي كجاست
خون چكيد از شاخ گل ابر بهاران را چه شد
كس نمي گويد كه ياري داشت حق دوستي
حق شناسان را چه حال افتاد ياران را چه شد
لعلي از كان محبت برنيامد سالهاست
تابش خورشيد و سعي باد و باران را چه شد
شهر ياران بود و خاك مهربانان اين ديار
مهرباني كي سر آمد شهر ياران را چه شد
صد هزاران گل شكفت و بانگ مرغي برنخاست
عندليبان را چه پيش آمد هزاران را چه شد
گوي توفيق و كرامت در ميان افكنده اند
كس به ميدان درنمي آيد سواران را چه شد
زهره سازي خوش نمي سازد مگر عودش بسوخت
كس ندارد ذوق مستي مي گساران را چه شد
حافظ اسرار الهي كس نمي داند خموش
از كه مي پرسي كه دور روزگاران را چه شد
شعر : حافظ
اینجا با صدای شجریان بشنوید که در این حال و زمانه شنیدنی است.

ایران امروز: صبح روز چهارشنبه ۲۲ خرداد، ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸، قرار است ۱۱ نفر اعدام شوند. در میان این ۱۱ نفر، سه نفر نوجوان هستند که در سن زیر ۱۸ سالگی در حین دعوا و دفاع از خود باعث مرگ یک نفر دیگر شدهاند.
بیایید نگذاریم این بچه ها اعدام شوند!
بیایید سکوت نکنیم!
بیایید اینبار صدای اعتراض خود را به گوش مقامات قوه قضائیه برسانیم.
بیایید در حمایت از زندگی سعید، بهنود و محمد بیست ساله که اکنون در لحظه های پیش از اعدام در انفرادی و قرنطینه بسر میبرند و در تلاش برای نجات جان آنها یک کاری بکنیم.
بیایید یک حرکت مدنی ساده را با هم آغاز کنیم: از مقامات مسئول قوه قضایی بطور صریح و مستقیم بخواهیم که این بچهها را اعدام نکنند! (من هم به سهم خود این درخواست ممانعت از اعدام کودکان را تکرار می کنم اما به قول اخوان "انتظار خبری نیست مرا").
وکیل بهنود شجاعی: به كدامين قانون بهنود شجاعي مي بايست اعدام شود؟
بر خلاف قانون بودن اعدام اطفال زیر 18 سال

نامه دردمندانه محمد فدایی، نوجوانی که چند روز دیگر اعدام می شود را که خواندم به فکر فرو رفتم. معنی "عدالت" چیست؟ فرشته عدالت را جلویم تصور کردم که چشمانش بسته است؛ چرا؟ چون نمی خواهد این مسائل را ببیند. ببیند که چه شود؟ اعصابش خرد شود؟ مطمئنم اگر کسی توی گوش های فرشته عدالت را نگاه کند چوب پنبه ای چیزی چپانده که از مظالمی که بر متهمان می رود نشنود.
این نوجوان که در سن 16 سالگی مرتکب قتل شده یا این طور که نامه اش بر می آید، زیر شکنجه پای ورقه ای به نام اعتراف را انگشت زده و در حالی که وکلایش هم قلابی بوده اند، محکوم به اعدام شده و تقاضای اعاده دادرسی اش هم به دلیل عدم برخورداری از وکیل در دادگاه رد شده و چند روز دیگر به دار آویخته می شود تا "عدالت" اجرا شود. جالب آنکه طبق قا نون در پرونده های منجر به حکم اعدام متهم باید در دادگاه وکیل داشته باشد.
انگار در این مملکت هر که بی کس تر باشد "عدالت" بهتر برایش اجرا می شود. در این چند ماهه چند نمونه جالب از اجرای عدالت داشتیم 5 سال و 7 ماه حبس برای دزدی 23 هزار تومانی. شلاق و جریمه 200 برابری مبلغ دزدی به خاطر دزدی دو هزار تومان از صندوق کمیته امداد به خاطر فقر شدید و...