طنین سکوت

همین چند روز پیش بود که فرمانده نیروی انتظامی از واقعیتی پرده برداشت که بارها از سوی کارشناسان و فعالان حقوق بشر تکرار شده بود و آن بی نتیجه بودن صدور و اجرای حکم اعدام است. او البته موضوع سخنش در رابطه با مواد مخدر بود: "هزارها و صدها نفر را در سال های گذشته به زندان انداختیم و اعدام کردیم، اما موفقیت کاملی نداشتیم." نه فقط اعدام که هر گونه برخورد بدون توجه به علل موثر در پیدایش جرایم و پیشگیری از آن تاثیری بر کاهش جرایم ندارد. اما به فاصله چند روز نمایندگان مجلس بر آن شدند که آزمونی را که بارها آزموده شده بود و چند روز پیش از آن یکی از مسئولین به بی ثمر بودن آن اقرار کرده بود دوباره بیازمایند و آن تصویب قانونی با نام امنیت روانی بود که اعدام بدون بخشش و تعلیق را به ارمغان می آورد. در این که چطور در این زمان اندک از شروع به کار مجلس هشتم چنین طرحی که نیازها به ساعت ها کار حقوقدانان، جامعه شناسان، جرم شناسان، روانشناسان و... دارد تهیه شده بحثی نیست، اگر نمایندگان هم قصد آزمون و خطا داشته باشند نیز بر آنان خرده ای نیست چرا که انگار ما را از دست آزمون و خطا رهایی نیست، اما اینکه همواره "آزمون و اصرار بر تکرار خطا" داشته باشیم و باز همان که آزموده شده را دوباره از اول بخواهیم بیازماییم کار عاقلانه ای نیست. بنا بر یک ضرب المثل قدیمی: "ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی / این ره که تو می روی به ترکستان است".