طنین سکوت

روحش شاد بیژن ترقی، آن موقع که محبتی بود از افسانه شدن آن می گفت: به زمانی که محبت شده همچون افسانه...، حال اگر می خواست ترانه ای بسراید حتما می سرود: به زمانی که خباثت شده همچون دردانه (به ضم دال) جزو ترانه هایی است که مرضیه خوانده و هر بار گوش می کنم لذت می برم.

انسان ها بر دو گونه اند یا بزدل یا عوام فریب. اگر کسی قدمی به نیکی بردارد او را عوام فریب و [...]خل می دانیم و اگر همین شخص قدمی برندارد بزدل و بی [...]. البته واقعیت این است که در جامعه ای که از همه خصایص انسانی خالی می شود چنین قدم برداشتنی چیزی جز [...]خلی نیست.

یک نمونه از همین خل ها کسانی اند که برای توقف اعدام نوجوانان زیر 18 سال فعالیت می کنند آن هم در جامعه ای که بزرگترین تفریحش دیدن یا خواندن و یا تماشای عکس های اعدام است. در جامعه ای که تک تکمان در قاتل شدن نوجوانان سهیم هستیم. تک تکمان خشونت را چه در کلام و چه در عمل به کودکان تفهیم و تزریق می کنیم. در جامعه ای که هر کداممان اگر دستمان برسد یک شکنجه گر، یک جلاد تمام عیاریم. توی تاکسی یا سواری مسئله یک پرونده خیالی را مطرح کنید و ببینید چطوری مسافران و راننده شیوه های شکنجه و اجرای حکم به فجیع ترین شکل را به شما آموزش می دهند.

حالا در چنین جامعه ای که خباثت شده دردانه، افرادی که پیگیرند تا این سنت سیئه و کثیف را بر اندازند، آنها که به این جمع افزوده می شوند و آنها که به این بحث در جامعه دامن می زنند به نظرم نه تنها روحیه بزرگی دارند که حساسیت شان قابل تقدیر است. اگر در این میان یکی هم چون کروبی کاندیدای ریاست جمهوری باشد که قدرت تبدیل کردن این موضوع را به موضوع روز جامعه دارد این ارزش بیشتر می شود حتی اگر برای عوامفریبی باشد. (فکر می کنم در یکی از پست های اخیر اگر اشتباه نکرده باشم بدون کوچکترین ذره ای از امید سوالی کردم که نظر کاندیداها راجع به اعدام و توقف آن چیست. بالاخره خوبه نمردیم و دیدیم کاندیدایی به این موضوع مهم هم توجه دارد یا حداقل واهمه ای از بیان آن ندارد.)

قسمت اول فیلم "آنها روزی هزار بار می میرند" را هم ببینید.

تصمیم بر نوشتن این پست به سه چهار ماه پیش بر می گردد اما امان از تنبلی و بی رغبتی.

مختصر و مفید می نویسم:

از وقتی بحث احتمال کاندیداتوری عبدالله نوری آغاز شد، او را گزینه جدی و قابل تامل دانستم. فکر می کنم با حضور نوری در قدرت بتوان گام بزرگی را به سوی جامعه مدنی قوی برداشت، اگر چه ما شایستگی دستیابی و برخورداری به جامعه مدنی را نداریم اما حضورش مثبت و امید بخش است.

کم کم داره از کروبی خوشم می آید. می گویند هر کس را باید از اطرافیان و مشاورانش شناخت. افراد با تجربه و قابل احترامی اطرافش هستند. بیانیه آخرش، بیانیه حقوق شهروندی، قابل تحسین بود. به نظرم پس از نوری، تنها کاندیدایی که می توان به آن امید بست، کروبی است.

من به کسی رای می دهم که در این وانفسای نقض حقوق بشر، حداقل برای کاهش آن تلاش کند. به کسی رای می دهم که دفاع از حقوق بشر مایه ننگش نباشد. به کسی رای می دهم که اگر به لغو مجازات اعدام معتقد نیست حداقل در کاهش این مجازات غیر انسانی تلاش کند. به کسی رای می دهم که تاسیس وزارت یا معاونت حقوق بشر از برنامه هایش باشد.

اگر، اگر، اگر، اگر تصمیم گرفتم که در انتخابات شرکت کنم و رای دهم که آن هم منوط به این است که ببینم آیا ارزشی برای این رای قائل هستند و آیا امکان بازخواست و سوال از کاندیدای مورد نظر پس از رای آوردن وجود دارد یا نه، در آن صورت اولویت اول عبدالله نوری است، اولویت دوم کروبی و اولویت سوم احمدی نژاد. البته این بند چندان در منافات با بند قبلی نیست.

یک سوال هم از محققان ارجمند دارم آیا تحقیقی کرده اند که ایرانی ها در طول تاریخ چند بار "اسلام" آورده اند؟ البته برخی کاندیداهای ریاست جمهوری هم می توانند به این سوال پاسخ دهند اگر دلشان خواست.

روزهای اول سال نو که دل و دماغ تبریک گفتن نبود حالا به مناسبت تقارن تعطیلات عید با ایام الله سیزده به در که در تقویم به روز طبیعت معروف است و ما امروز هیچ کجا نرفتیم سیزده مان را به در کنیم، تبریکاتم را پذیرا باشید. و لعنت الله علی نپذیرندگان التبریک.

صدای پای گل میاد، وا می شه چشم گلدون
ابر بهاری می خونه شعر بلند بارون
عید تو، عید من، عید همه مبارک
مهمونی بهاره، بهارتون مبارک (بشنوید)
***
عید نوروز بر شما مبارک
سالی سرشار از خوشی و سلامتی برایتان آرزومندم
****
یه امشب شب عشقه
همین امشبو داریم
چرا قصه دردو واسه فردا نذاریم
عزیزان همه با هم بخونیم
که امشب شب عیده
که امشب شب عیده
بخندیم و بخونیم بدونیم
که امشب شب عیده
که امشب شب عیده
... نمیدم زندگی درد دنیا
تمام غصه ها مال فردا
زمونه رنگارنگه
شب و روزش یکی نیست
خوشی دووم نداره
غمش همیشگی نیست
اگه فردا برامون
پر از صلح و صفا بود
چه خوب بود که تو دنیا
یه فردا مال ما بود
عزیزان همه با هم بخونیم
که امشب شب عیده
که امشب شب عیده
بخندیم و بخونیم بدونیم
که امشب شب عیده
که امشب شب عیده (بشنوید)